Reisebrev: Helgetur for å kryssa av eit nytt land — LUX i sus og dus?

Kvelden vart avslutta på restauranten Bella Ciao City i sentrum av byen. Trøffeltagliatellepastaen var god, men fleire hakk under Taverna Lucifero i Roma. Mette vart vi, då!

 

Utsikt frå Place de la Constitution

Etter ei god natts søvn rusla vi bort til Place de la Constitution. Her var det ein liten marknad der ein kunne få kjøpt både fisk, blomar, syltetøy og mykje anna.

Vi, derimot, var på Place de la Constitution for å gå under jorda. Bokstavleg talt. Luxembourg er ein over tusen år gamal by og har mykje av si levetkd vore ein festningsby. Utover på 1800-talet mista festningsverka sin betydning og i dag er dei delvis opna for publikum.

Dermed rusla vi inn i Pétrusse kasematt,
Casemates de la Pétrusse. Diverre har luxembourgarane gjort litt lite ut av denne kasematten og vi var gjennom på eit kvarter. No veit eg ikkje kva eg hadde forventa, men kanskje noko meir i retning av forsvarsverka i Gibraltar.


Inne i Pétrusse kasematt


Inne i Pétrusse kasematt

 

Etter Pétrusse kasematt gjekk vi bort til neste forsvarsverk, Bock kasematt, Casemates du Bock. Denne kasematten er større og slik sett litt meir interessant, men her er informasjonstavlene utelukkande på fransk og tysk. Dei har ein liten pamflett på engelsk som du kan plukka med deg før du går inn, då, men så langt tenkte eg ikkje. Så vi vart ikkje så kloke på kva dei ulike delane av Bock kasematt hadde vorte brukt til.

Det beste med Bock kasematt er igjen ikkje det underjordiske forsvarsverket i seg sjølv, men denne gongen utsikten ut til byen på utsida. Best utsikt er kanskje å finna oppe på gateplan.


Luxembourg for 900 år sidan


Ytterveggane av Bock kasematt

 

Luxembourg by ligg der elvene Pétrusse og Alzette. Begge elvene ligg i botna av kvar si djupe kløft. Det verdsarvlista historiske sentrumet ligg på eit platå som tronar over desse kløftene som omkransar store delar av byen.

Det er fint å sjå ut over dalbotna nede i kløftene og det er flust av utsiktspunkt. Vi rusla òg ned i dalbotna og synst det var ålreit. Der er det både by og natur.


Dalbotna sett frå Bock kasematt


Byliv langsmed elva Pétrusse


Ei av mange bruer i Luxembourg

 

Ikkje langt frå Bock kasematt ligg Luxembourg bymuseum, Lëtzebuerg City Museum. Museet skal ivareta historia til den verdsarvlista delen av byen og fortel om økonomisk og politisk utvikling gjennom tusen år fram mot nasjonal sjølvstende og ein viktig faktor i det europeiske samarbeidet. Det synst eg dei greier ganske godt så det kan vera verdt å tusla innom.


Eit tilfeldig bileteutsnitt frå bymuseet


De Fiisschen. Reven. Symbolet på luxembourgs litteratur. Frå bymuseet

 

Lønsj på Atmos Sarl


Dessert på same stad

Etter å ha vore i dei to kasemattane og rusla litt rundt, så var det tid for lønsj. Vi gjorde ingen førehandsundersøkingar, berre ramla inn på første og beste stad. Den tropiske salaten var god, det same var desserten. Etterpå gjekk turen til bymuseet (som er omtalt like over her).

 

Resten av dagen brukte vi i stort til å rusla rundt og sjå på smått og stort. Mellom anna snubla vi over huset med påskrifta "Mir wölle bleiwe wat mir sin" — "Vi vil forbli kva vi er", Luxembourgs nasjonalmotto som uttrykkjer at folket ønskjer å halda på sjølvstende, særpreg og identitet.


Luxembourgs nasjonalmotto

 

Hvordan ligger hotellet i forhold til å utforske byen til fots?
I tilfelle det ligger i "utkanten", hvordan er det da i forhold til kollektivtransport?
Hvilken bydel ville du helst ha bodd i?

 

Park Inn ligg cirka éin kilometer frå torget i gamlebyen. Det var ei grei plassering for vår del. Det finst hotell i gamlebyen som då er nærmare, sjølvsagt. Unngå området rundt den sentrale jarnbanestasjonen der mange av byens vanskelegstilte heng rundt.

Elles, kollektivtransport er gratis og avgangane er mange, rundt kvart tiande eller femtande minutt på dei buss- og trikkerutene vi har testa.

Forhåpentlegvis er dette til hjelp

 

Det er to torg i Luxembourg, Place d'Armes og Place Guillaume II. Begge plassane er fylt med uteserveringar og kan vel nær sagt bli karakterisert som 'turistfeller'. Vi kryssa over begge torga (fleire gongar) som i og for seg er fine, her Place Guillaume II:



På mi vandring snubla eg òg over det som eg trur kan bli kalla 'terrasseplassar', altså stader for å ta ein matbit og ein drink samstunde med at ein har litt utsikt, slik som denne plassen (som eg ikkje har namn på, men han ligg på austsida av sentrum med utsikt ned over elva Alzette):

 

Pescatore, J.P. Foundation

Etter kvart som eg tusla kom eg til ein plass eg tenkte at her ville eg følt meg heime. Det var staden som er fotografert over her, Pescatore, J.P. Foundation. Det viste seg at dette er ein eldreheim... Så kanskje nok eit teik på at eg er gamal...

Vel-vel, like ved eldreheimen ligg Ascenseur Panoramique du Pfaffenthal, ein heis som gratis tar deg ned til botna av kløfta (eller opp derifrå). Det er fleire slike heisar i Luxemburg. Praktisk for å unngå dei bratte åssidene (for slike fossil som meg)...


Ascenseur Panoramique du Pfaffenthal

 

Etter å ha tusla gatelangs ei stund ramla eg inn i eit parkområde. Somme stader der var det folksamt, andre stader berre fine blomar, som til dømes i Parc municipal de Luxembourg.


Kinnekswiss Park


Ved Fountain Circle


Hôtel de Ville, rådhuset i byen

 

Etter kvart var det seint nok til at vi var middagssvoltne. God mat og triveleg vertskap fann vi på Brasserie "Favorite", ein restaurant som serverer kasakhstansk og georgisk mat. Det georgiske kjøkkenet byr, så langt eg veit, utelukkande på nydeleg mat. Eg burde nok ha prøvd ein av dei kasakhstanske rettane, men augo ville ha meir enn magen hadde rom for.




Brasserie "Favorite" er vel verdt å ta turen innom. Staden er populær så det kan lønna seg å reservera bord. Personellet verka språkmektige der dei veksla mellom fransk, tysk, engelsk, russisk og mogleg endå fleire språk.

Gode og mette vralta vi tilbake til krypinnet vårt og snorka fredeleg til neste dag.

 

Relativt utkvilte vakna vi til ein ny dag og bestemte oss for å ta bussen til bydelen Kirchberg. Her ligg ei mengde institusjonar knytta til EU. Vi tenkte det kunne vera kjekt å sjå på eit øar maktinstitusjonar.


Luxembourgs nasjonalemuseum


Fuglen er fløyet???

Luxembourg er eit land med cirka 700 000 innbyggjarar, i byen med same namn bur det rundt 140 000 personar. Difor overraska det å sjå så mange gigantiske bygg som vi såg denne dagen. Haka datt nærmast ned på brystkassa!

 

Litt tilfeldig snubla vi over det sivil-militære luftfartsorganet Eurocontrol. Hovudkontoret er i Brüssel, men Luxembourg-kontoret er ikkje kjempelite:



Eit tilfeldig kontorbygg som vi tusla forbi

 

EU-parlamentet har òg eit solid fotfeste i Luxembourg med fleire bygg. Det ville vel tatt eit kvarters tid å spasera rundt heile kvartalet det alle EU-parlamentets bygg ligg.



EU-parlamentet

 

EU-domstolen har sitt hovudsete i Luxembourg og held hus i m.a. tre høge bygg. Like ved ligg ein liten park som heiter Jardin du Multilinguisme. Her kan ein læra om EU-domstolens mandat og arbeidsmetode. Vel verdt ein tur innom. I parken ligg òg skulpturen 'Genus', ein mangefassetert steinformasjon som for meg stadfestar at kjønnsuttrykk har mange formar:

 

El Barrio Restaurante y Tapas Bar var ein knallfin plass når svolten meldte seg. Herifrå er det nok skrive mange reiserekningar frå diverse delegasjonar på besøkt til ein av dei mange internasjonale institusjonane i området. Vi fekk god mat og ålreit sørvis!


Dessert på El Barrio Restaurante y Tapas Bar


Endå fleire kontorbygg som vi tusla forbi

 

Den europeiske investeringsbankens lokale


Avslapping i Vallée de la Pétrusse

På vår veg mot sentrum ramla vi innom Muerbelsmille, eit museum med ei mølle og ei sennepsutstilling m.m. Det var ikkje all verda, men mest vanskeleg grunna manglande engelskspråklege tekstplakatar.


Muerbelsmille